នយោបាយអព្យាក្រឹតក្នុងរបបសង្គមរាស្ត្រនិយម

នយោបាយអព្យាក្រឹត គឺជាការរួមរស់ដោយសន្តិសហវិជ្ជមានជាមួយបណ្តាប្រទេសលើពិភពលោក ដោយនៅកណ្តាល មិនប្រកាន់មនោគមវិជ្ជាសេរី ឬកុម្មុយនីស្ត[cite: 9, 10]。 មូលហេតុនៃការអនុវត្ត៖ អនុវត្តតាមសេចក្តីសម្រេចសន្និសីទក្រុងហ្សឺណែវឆ្នាំ១៩៥៤ និងចង់រួមរស់ដោយសន្តិភាពជាមួយប្រទេសជិតខាង[cite: 9, 10]。 ការការពង្រឹង និងលទ្ធផល៖ ចុះហត្ថលេខាលើសេចក្តីប្រកាសរួមជាមួយលោក នេរុ នៅឥណ្ឌា (១៨ មីនា ១៩៥៥), ចូលរួមសន្និសីទទ្វីបអាស៊ី-អាហ្វ្រិកនៅ បានឌុង (១៨-២៤ មេសា ១៩៥៥) និងចូលជាសមាជិកចលនាមិនចូលបក្សសម្ព័ន្ធ (១៩៦១) ដែលនាំឱ្យកម្ពុជាមានសុខសន្តិភាពរយៈពេល១៥ឆ្នាំ មុនពេលរងផលប៉ះពាល់ពីសង្គ្រាមត្រជាក់[cite: 10]。