ការពណ៌នាពីសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម (១៩៥៥-១៩៧០)

ការបង្កើតរបប៖ ដោយសាររដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ១៩៤៧ កំណត់អំណាចព្រះមហាក្សត្រឱ្យដាក់ទស្សនៈនយោបាយឆ្លងសភា ប៉ុន្តែសភាតែងតែជំទាស់ ទើបព្រះបាទ នរោត្តម សីហនុ ដាក់រាជ្យនៅថ្ងៃទី៣ មីនា ១៩៥៥ ហើយបង្កើតអង្គការសង្គមរាស្ត្រនិយមនៅថ្ងៃទី២៣ មីនា ១៩៥៥ និងឈ្នះឆ្នោតទទួលបានសំឡេង ៨៣.៨៧ភាគរយ[cite: 11]。 សមាជជាតិ៖ ជាវេទិការលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យប្រារព្ធឡើងមួយឆ្នាំពីរដង ដើម្បីឱ្យប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈចូលរួមបញ្ចេញមតិយោបល់ជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំ[cite: 11]。 នយោបាយអព្យាក្រឹត៖ រក្សាសន្តិភាពរយៈពេល១៥ឆ្នាំ គោរពស្មារតីសន្និសីទក្រុងហ្សឺណែវ ១៩៥៤[cite: 11]。 សមិទ្ធផល៖ មានការរីកចម្រើនលើគ្រប់វិស័យ (នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច គមនាគមន៍ ធនាគារ វប្បធម៌ និងសង្គមកិច្ច)[cite: 12]。