និយមន័យ និងការពណ៌នាពីគោលនយោបាយអព្យាក្រឹត

និយមន័យ៖ នយោបាយអព្យាក្រឹត គឺជាការរួមរស់ដោយសន្តិសហវិជ្ជមានជាមួយបណ្តាប្រទេសនានាលើពិភពលោក ដោយនៅកណ្តាល មិនប្រកាន់មនោគមវិជ្ជាសេរី ឬមនោគមវិជ្ជាកុម្មុយនីស្ត[cite: 9]。 មូលហេតុនៃការអនុវត្ត៖ អនុវត្តតាមសេចក្តីសម្រេចនៃសន្និសីទក្រុងហ្សឺណែវឆ្នាំ១៩៥៤ និងបំណងរួមរស់ដោយសន្តិសហវិជ្ជមានជាពិសេសជាមួយប្រទេសជិតខាង[cite: 9, 10]。 ការការពង្រឹង និងលទ្ធផល៖ រួមមានកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយលោក នេរុ (ឥណ្ឌា), ការប្រកាសក្នុងសន្និសីទទ្វីបអាស៊ី-អាហ្វ្រិកនៅបានឌុង (១៩៥៥), ការចូលជាសមាជិកអង្គការសហប្រជាជាតិ (១៤ ធ្នូ ១៩៥៥) និងការចូលជាសមាជិកចលនាមិនចូលបក្សសម្ព័ន្ធ (១៩៦១)[cite: 10]。 នយោបាយនេះបាននាំមកនូវការអភិវឌ្ឍ និងសុខសន្តិភាព១៥ឆ្នាំ ប៉ុន្តែត្រូវបានរំខានដោយឥទ្ធិពលសង្គ្រាមត្រជាក់ពីមហាអំណាច[cite: 10]。