សម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម (១៩៥៥-១៩៧០)
ការបង្កើតរបបសង្គមរាស្ត្រនិយម
- រដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ ១៩៤៧ បានបញ្ញត្តិពីអំណាចព្រះមហាក្សត្រ ដោយរាល់ទស្សនៈនយោបាយរបស់ព្រះមហាក្សត្រត្រូវដាក់ឲ្យអនុម័តទើបអាចយកទៅអនុវត្ត។
- សភាជំទាស់រាល់គំនិតទស្សនៈនយោបាយរបស់ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះរាជាពុំចង់ឃើញការខ្វែងគំនិត និងការបែកបាក់ក្នុងរង្វង់អ្នកដឹកនាំ។
- ថ្ងៃទី ៣ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៥៥ ព្រះអង្គបានដាក់រាជ្យ ហើយបង្កើតអង្គការសង្គមរាស្ត្រនិយមនៅថ្ងៃទី ២៣ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៥៥។
- នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៥៥ អង្គការនេះបានទទួលជោគជ័យ ៨៣.៨៧%។
សមាជជាតិ
ជាវេទិកាលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យដែលតម្រូវឲ្យប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ គ្រប់និន្នាការនយោបាយ ចូលរួមបញ្ចេញមតិយោបល់ជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំជាតិ ដើម្បីប្រយោជន៍រួមរបស់ជាតិ។ សមាជជាតិត្រូវបានប្រារព្ធឡើងមួយឆ្នាំពីរដង ដោយទទួលបានផ្លែផ្កាជាវិជ្ជមាន។
នយោបាយអព្យាក្រឹតនៅកម្ពុជា
- គោរពតាមស្មារតីសន្និសីទក្រុងហ្សឺណែវ ឆ្នាំ១៩៥៤។
- ដើម្បីរក្សាសន្តិភាព និងរួមរស់ដោយសន្តិសហវិជ្ជមាន។
- មានសន្តិភាពរយៈពេល ១៥ ឆ្នាំ និងទប់ទល់និងឥទ្ធិពលសង្គ្រាមត្រជាក់។
សមិទ្ធផល
មានការរីកចម្រើនលើគ្រប់វិស័យ (នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច គមនាគមន៍ ធនាគារ វប្បធម៌ និងសង្គមកិច្ច)។
